سید احمد میرزاده

بهار و نغمه و باران ‌، گل و ترانه تویی

نسیم و شادی و شادابی و جوانه تویی

به سوی توست مسیر پرنده های غریب

که در نهایت پرواز، آشیانه تویی

به شوق مهر تو پر باز کرده این سیمرغ

که لاجوردی زیبای بی کرانه تویی

خدا کجاست ؟ از او دورم و دلم تنگ است

خدا کجاست ؟ از او بهترین نشانه تویی

شمیم ناب غزل های مولوی با توست

شکوه و جذبه ی اشعار عارفانه تویی

از این به بعد برای تو شعر خواهم گفت

بمان که شعر مرا بهترین بهانه تویی

                                                                           "عاشقانه های ببر زخمی"

نوشته شده در چهارشنبه ۱٢ تیر ۱۳۸٧ساعت ٩:۳٤ ‎ب.ظ توسط سید احمد میرزاده نظرات () |

Design By : Night Melody