گل سرخی که دلش مثل ما آدمهاست ...

 

 

با الهام از شازده کوچولو اثر آنتوان دوسنت اگزوپری

آسمان

شب چه سِحر انگیز است

شب، سراسر رؤیا ست  

می شود آن را خواند

مثل شعری زیباست

 

شده پولک دوزی

همه ی دامنِ شب

نقره می پاشد ماه

تا سَحَر برتنِ شب

 

آه ! آن جا آن دور

هست یک سیّاره

دورخود می چرخد

مثل یک آواره

 

توی آن سیّاره

گُلِ سرخی تنهاست

گُلِ سرخی که دلش

مثل ما آدم هاست

 

هر شب از گلبرگش

اشکِ غم می بارد

چشم در راهِ کسی است  

یک مسافر دارد

 

آن مسافر شاید

هر یک از ما باشیم

دیریازود آخر

باید آن جا باشیم

 

                                    سلام بچه ها ،‌دی ماه ٨٩، سید احمد میرزاده       

/ 7 نظر / 20 بازدید
اتفاقن ما

درودبر سيداحمدعزيز... آن مسافر شايد/ هريك ازما باشيم... زنده باشي و بدرود.

امید

مگه جناب گوسپند گل سرخ رو نخورده هنوز!!!![تعجب]

saeed

من فکر کنم خورده[لبخند]

saeed

جناب گوسفند رو گفتم ها

پائیز

سلام: وبلاگ قشنگتون رو خوندم و به یاد کودکیم گریه کردم. یاد داستان حسن کچل، داستانهای جناب آقای رهگذر و شعر های خانم شکوه قاسم نیا و آقای مصطفی رحماندوست در کیهان بچه ها افتادم. من از مشتریهای پر و پا قرص این مجله بودم. بعد شدم مشتری اطلاعات هفتگی و الان از همه چی یادم رفته و شما من را به یاد گذشته انداختید. متشکرم

...

[قهقهه][قهقهه][قهقهه]