که چگونه زمستان سرآمد ...

 

 

شِکوِه ها را بنِه ، خیز و بنگر

که چگونه زمستان سرآمد

جنگل و کوه در رستخیز است

عالم از تیره رویی درآمد

                    چهره  بگشاد و چون برق خندید

توده ی برف از هم شکافید

قله ی کوه شد یکسر ابلق

مردِ چوپان ز دخمه درآمد

خنده زد شادمان و موفق

                    که دگر وقت ِ سبزه چرانی ست

عاشقا خیز کآمد بهاران

چشمه ی کوچک از کوه جوشید

گل به صحرا درآمد چو آتش

رود ِ تیره چو توفان خروشید

                     دشت از گل شده هفت رنگه ...

                                                     نیما.افسانه

/ 3 نظر / 5 بازدید
امید

به به . چه بهارانه ی قشنگی . سال نو شما پیشاپیش مبارک براتون سالی خوب و خوش، با سربلندی و سلامتی در کنار مادر گرامی آرزومندم [گل]

مصطفی

عیدت مبارک. سال خیلی خوب و خیلی شادی داشته باشی.

کمیل.

بهارتان مبارک.ممنو ن که طعم خوش شعرنیمارابرایم یادآوری کردید.